Hier stopt deze blog

Deze blog heb ik opgestart op het moment dat ik in Bahrein zat, waar ik anderhalf jaar in de telecommunicatie- en satellietindustrie heb gewerkt. Vermits ik daar heel wat tijd had na mijn werkuren en vermits ik het contact met België niet wou verliezen, heb ik er regelmatig met plezier aan gewerkt. Terug in België sinds een maand, heb ik ondertussen zowel door mijn drukke beroeps- als verenigingsleven, die luxe van een vrije tijd niet meer.

De weinige vrije tijd die mij nog resteert gaat naar mijn vrouw en twee rakkertjes, die veel belangrijker zijn in mijn leven. Ik stop dus met deze blog. Aan alle lezers: bedankt voor jullie tijd, sympathie, steun en kritiek. Voor diegenen die in contact willen blijven, mijn e-mail adres is beschikbaar via mijn profiel op deze blog.

De riooljournalistiek van Het Laatste Nieuws

Elke krant heeft zo zijn ervaren en minder ervaren journalisten. Je kunt niet van alle journalisten verwachten dat ze van een bepaald niveau zijn. Het is voor iedereen een leerproces. Spellingfouten of verkeerde zinsconstructies zie je regelmatig bij Het Laatste Nieuws. Vaak merkt de redactie dat vrij snel op en worden de fouten dan ook verbeterd. Dat is dan ook geen probleem. Je kunt niet van elke journalist verwachten dat hij de Nederlandse taal perfect onder de knie heeft. Wat me echter wel verschrikkelijk stoort is de gemakzucht en willekeurigheid waarmee men foto’s op ernstige artikels plaats.

Neem nu deze twee artikels die niets met elkaar te maken hebben. Het ene luidt ‘Moslimexecutieve wil het nog een laatste keer proberen’ en het ander ‘Eén eremoord om de vier maanden in België’. Het eerste artikel gaat over de Moslimexecutieve dus over moslims en het tweede over eremoorden, die vaak uit racisme worden gepleegd en niet noodzakelijkerwijs door moslims. En welke foto gebruikt de riooljournalist van Het Laatste Nieuws voor de twee artikels? Twee dezelfde en voor beide artikels irrelevante foto’s! Men heeft ooit ergens een foto genomen van een aantal dames met een hoofddoek tijdens de één of andere infosessie. En vermits nieuws over de Moslimexecutieve en eremoorden één pot nat is, plakken wij er maar lukraak een aantal hoofddoeken op. Ik probeer dit professioneel te analyseren maar ik geraak er niet uit. Is dit nu uit luiheid en gemakzucht of eerder een bewuste strategie om een negatieve beeldvorming te creëren rond moslimvrouwen met een hoofddoek?

Het is toch iets ernstig waar de redactie van Het Laatste Nieuws eens serieus over moet nadenken.

De Moslimexecutieve op intensieve zorgen

Met verbazing stel ik de voorbije dagen vast dat een aantal Turkse moslims de nationalistische kaart kiezen om het falen van de Moslimexecutieve uit te leggen. Zo kon SP.A-schepen in Beringen Selahattin Koçak niet wachten om op de populistische kar te springen. In zijn opiniestuk ‘Voor een Executieve die echt werkt’ (DS 26 februari), schuwt hij kwakkel, noch fantasie om de publieke opinie te misleiden, wanneer het gaat om de perikelen rond de Moslimexecutieve.

‘De jongste weken en maanden heb ik zowel uit mijn maatschappelijke als mijn politieke contacten te horen gekregen hoe moslims van Turkse origine het 'beu' zijn dat het steeds weer leden van de Executieve met een Arabische etniciteit zijn die zorgen voor gezichtsverlies en slecht werken’, schrijft Koçak in zijn opiniestuk.

Koçak schrijft ongefundeerd en duidelijk zonder dossierkennis. Had hij zich geïnformeerd, dan zou hij geweten hebben dat er vooral aan Franstalige kant, evenveel Turken als Marokkanen op een destructieve manier de Moslimexecutieve hebben ondermijnd. Maar dit gegeven past uiteraard niet in de nationalistische politieke agenda van schepen Koçak.

Op een manier waarbij Kocak de stijl van het racistische Belang doet verbleken schrijft hij: “Om verder te gaan: het stoort me enorm dat er in de aanklacht nergens wordt verteld dat het een etnisch-Marokkaanse ondervoorzitter is die in verdenking werd gesteld.” Pech mijnheer Kocak! Want één dag na uw artikel worden de voorzitter en de penningmeester van de Moslimexecutieve, beiden etnisch-Turks in verdenking gesteld door onderzoeksrechter Michel Claise.

De Moslimexecutieve is vooral teloorgegaan door de politieke machtspelletjes van een aantal ‘analfabeten’ die dankzij democratische verkiezingen verkozen zijn geraakt. En zeker niet door de etnische verschillen van de verschillende kandidaten. Democratie is mooi maar brengt helaas ook neveneffecten mee. De Moslimexecutieve is het enige eredienstenorgaan in ons land waarvan de leden verkozen zijn geraakt. Misschien moet wij van deze formule dan ook af.

Het feit dat deze verkiezingen op etniciteit zijn gebaseerd maakt de zaak niet alleen complexer maar is ook een zeer negatief signaal naar onze samenleving toe. De moslims in België worden verondersteld Belgische moslims te zijn die hun eredienst los van hun oorspronkelijk thuislanden moeten organiseren. De praktijk leert ons helaas dat heel wat kandidaten, maar al te graag zich laten leiden door een aantal buitenlandse diplomatieke afvaardigingen in ons land. De onderverdeling in etniciteit is een strategische blunder van formaat die de voormalige ministers van Justitie mee hebben helpen uitbouwen. Het maakt voor mij weinig uit of dat de meerderheid van de leden van de Moslimexecutieve al dan niet van een bepaalde etniciteit is. Het belangrijkste zijn goed bestuur en transparantie.

Koçak pleit naast het toekennen van de materie aan de gewesten of gemeenschappen ook voor aparte werkingsorganen voor etnisch-Turkse moslims en etnisch-Arabische moslims. Voor iemand die ooit met het programma de Slimste Mens heeft meegespeeld, had ik toch wat wijzere praat verwacht dan dit gezwam. Wat is de volgende stap? Een apart orgaan voor de ‘bekeerlingen’ en voor de andere nationaliteiten?

In één van mijn vorige artikels heb ik geschreven dat de moslimexecutieve in zijn huidige vorm gedoemd is om te mislukken. De vergadering van vorige week vrijdag toont aan dat ik gelijk had. De nieuwe minister van Justitie Van Deurzen had nochtans een duidelijk signaal gegeven: de vergadering van vrijdag 22 februari was de laatste kans om een nieuwe representatieve ploeg samen te stellen. De geschillen en het wantrouwen tussen een aantal leden binnen de Algemene Raad was zo groot dat het verloop van de vergadering iets weg had van een surrealistische kortfilm. Zelfs meester-sjoemelaar en PS vertrouweling was van de partij. Samen met een aantal van zijn kornuiten die hem in Brussel nog steunen, kwam hij de boel op stelten zetten.

Vandaag verneemt Coskun Beyazgul, de voorzitter van de Moslimexecutieve via de pers dat onderzoeksrechter Claise hem samen met de penningmeester en (weeral) de voormalige ondervoorzitter Kissi Benjelloun in beschuldiging heeft gesteld. Reden: de voorzitter zou mee valse stukken ondertekend hebben. Verwacht wordt dat de voorzitter morgen dan ook zijn ontslag neemt. Rest nog 6 leden waaronder ondervoorzitster Hacer Duzgun die morgen op het kabinet van Van Deurzen worden verwacht, om met een concreet voorstel af te komen, over hoe dit orgaan naar de toekomst toe zou kunnen worden georganiseerd.

Eén zaak is voor mij zeer duidelijk. Ik ben niet meer van plan om mijn energie en vrije tijd te steken in de reanimatie van een ziek orgaan, zonder de fundamentele basisstructuur van de moslimexecutieve volledig te hervormen.

Voor mij persoonlijk komt het erop neer dat volgende punten worden meegenomen:

Geen onderverdeling in etniciteit

Geen inmenging van buitenlandse staten

Leerkrachten islamgodsdienst moeten in België onderwijs hebben genoten, momenteel is het islamonderwijs meer een werkzekerheid voor werkloze nieuwkomers die nergens anders een job kunnen krijgen en die aan de hand van een erkend buitenlandse diploma aangesteld kunnen worden. Het feit dat deze nieuwkomers het Nederlands niet beheersen en Nederlandstalige moslimkinderen moeten onderwijzen is blijkbaar geen probleem voor het Ministerie van Onderwijs want zij krijgen na hun aanstelling 2 of 3 jaar de tijd om Nederlands te leren!

Een opleidingcentrum voor imams in België om geen beroep meer te doen op buitenlandse imams die geen enkel sociale band hebben met onze maatschappij.

Een moslimexecutieve voor Vlaanderen los van de complexe situatie in Brussel en Wallonië. Dit is geen separatisme maar wel een politieke realiteit die eigen is aan België.

http://abdelhays.blogspot.com/2007/09/de-moslimexecutieve-weer-in-opspraak.html

Marokko lost 6 mogelijke moorden op voor België

In Marokko is begin deze week een Belg van Marokkaanse origine opgepakt die aan het hoofd zou staan van een belangrijke terroristische organisatie. De de 51-jarige Abdelkader Belliraj, die in Evergem woont, heeft volgens de Marokkaanse minister van Binnenlandse Zaken zes moorden gepleegd in ons land, tussen 1986 en 1989. Die moorden werden nog niet opgelost door het Belgische gerecht.

Een beetje gênant voor de Belgische veiligheidsdiensten dat iemand met een dergelijk profiel nooit echt is opgevallen en dat Marokko 6 mogelijke moorden, gepleegd in België zou hebben opgelost. Moeten wij ons nu zorgen maken?

Volgens de Marokkaanse minister van Binnenlandse Zaken is Belliraj, alias "Ilyass" en "Abdelkrim", geboren in 1957 in Nador in het noorden van het land. "Hij bezit de dubbele nationaliteit en heeft tussen 1986 en 1989 zes misdaden gepleegd in België. De daders van de feiten werden nooit gevonden", aldus Benmoussa.

"Nu we weten wie de moorden heeft gepleegd, zullen we België daarover informeren om zo het onderzoek via Interpol te heropenen", zei Benmoussa. Volgens de minister werden de moorden gepleegd voor de oprichting van het terreurnetwerk in 1992.

Tussen 1992 en 2001 zou het netwerk verschillende overvallen of pogingen ondernomen hebben om hun activiteiten te financieren. Ze zouden onder meer verantwoordelijk zijn voor de spectaculaire overval op het Brinks-hoofdkwartier in Luxemburg in 2000. De buit bedroeg toen 17,5 miljoen euro.

In 1996 zou het netwerk ook geprobeerd hebben een Marokkaan met het joodse geloof te vermoorden en ook nog aanslagen hebben gepland in 1992, 1996, 2002, 2004 en 2005.

Bij de huiszoekingen in Casablanca en Nador vond de Marokkaanse politie een heel wapenarsenaal met onder meer Kalashnikovs, andere machinegeweren en ontstekingsmechanismen. Er werden in totaal 32 mensen opgepakt. Dat soort mensen noemt zich dan moslim. Indien de aantijgingen kloppen zou ik opteren om de man in kwestie in een gevangenis ergens in Marokko te laten rotten en de Belgische nationaliteit die hij in 2000 heeft verworven onmiddellijk af te nemen. Dergelijke fascisten kunnen wij hier missen als kiespijn.

Wilders buist voor islamitisch inburgeringsexamen

Even lachen met onze noordervrienden.

Stroper wordt boswachter

Omdat ik al die berichtgevingen over de veroordeelde schurk Bart Debie een beetje beu ben, heb ik er mijn toetsenbord niet aan willen vuil maken, de voorbije dagen. Een schelm en een knopendraaier, die niet toevallig bij het Vlaams Belang zit. En die door het Hof van Beroep veroordeeld is tot vier jaar celstraf, waarvan één jaar effectief, voor geweldpleging, racisme, vervalsing en verduistering (lees hier het arrest). Tuig dat dus met bokshandschoen en grove borstel opgekuist moet worden. Alleen is het ene tuig het andere niet volgens het racistische Belang.

Voor iemand met een dergelijk criminele palmares, heeft Debie voorlopig (tot de logerechters van Cassatie een uitspraak doen) nog een grote mond. Hij komt vandaag weeral eens in de pers. Deze keer met een nogal vrij bizar initiatief. Hij gaat andere misdadigers op een door Philip Dewinter geregistreerde site http://www.criminaliteit.org/ aan de schandpaal nagelen. Vroegere stropers zijn de beste veldwachters zegt men in de volksmond.

Veel meer aandacht dan dit artikeltje verdient deze veroordeelde struikrover nu ook niet. Er is al genoeg over hem geschreven:

http://aff.skynetblogs.be/tag/1/Debie
http://yelloman1.blogspot.com/search/label/Debie

De blakende onwetendheid van Barnard en Van Istendael

Hoe kleiner de kennis, hoe vlotter de pen, dacht professor HERMAN DE LEY bij lectuur van het 'Bericht aan weldenkend links' van Benno Barnard en Geert van Istendael. 'Deze heren waren beter aan hun cafétoog blijven hangen.'


Dat woordkunstenaars zich door taal laten meeslepen mag niet verbazen, maar in hun opiniestuk (DS 2 februari) gaat het om méér dan een onschuldige oefening in retoriek. Wat hier een literair kleedje krijgt aangetrokken, is het oude, manicheïstische denkpatroon ten aanzien van de islam en moslims. De boodschap is steeds dezelfde: Europa dient gered van een religie die voor het tegendeel staat van al onze dierbare civiele vrijheden. Dialoog is uitgesloten: een islamiet (denkt) anders, maar dan ook totaal anders… dan een welwillende, linkse, antikatholieke Vlaamse intellectueel. Die intellectuelen weten niets af van de islam. Erger nog: zij verkiezen een blakende onwetendheid.

Het opiniestuk van onze schrijvers is niet onschuldig: het is een oproep voor intolerantie en xenofobie. In het hoofddoekendebat, zo luidt het, moet uitgegaan worden van 'het wezen van de islam'. Nog voor wij ons kunnen afvragen wat dat 'wezen' dan wel zou zijn, onthullen zij ons het antwoord dank zij een 'expertise' die 'weldenkend links' schromelijk ontbeert, maar die jammer genoeg ook komaf maakt met de godsdienstsociologie en haar afwijzing van alle essentialisme. Vanuit sociologisch en historisch oogpunt, inderdaad, staan onze poëten, zoals de keizer, in hun blootje onder hun volzinnen. Niet gehinderd door wetenschappelijke terughoudendheid peroreren zij over 'het allerfundamenteelste verschil… in de theologische kern' van enerzijds judaïsme en christendom en anderzijds de islam: het onderworpen-zijn van de bijbelse God 'aan de gerechtigheid'. Abraham? Job? Augustinus? Of wat met de Moe'tazila, de islamitische theologische school die Gods rechtvaardigheid juist centraal stelde? Vandaag kent dat moe'tazilisme een revival en inspireert het vernieuwingsdenkers in de moslimwereld. Of nog inzake de geschiedenis van de islam: het instituut van de dhimma, dat in voege was tot aan het kolonialisme: de islam is de énige die het bestaansrecht van andere religieuze gemeenschappen theologisch erkend heeft.

Onze beide heren schuwen evenmin de beproefde tactiek van de twee maten: inzake islam worden alle gelovigen over eenzelfde kam geschoren: die van een 'sedert duizend jaar versteende' godsdienst; religieuze 'lauwheid' is nog het beste dat we van moslims mogen verhopen. Tegenover jodendom en christendom luidt het anders: wat bij de moslims 'lauwheid' heet, heet hier erkenning van 'een soort evenwicht… tussen de res publica en de religio'. En wat de bloedige geschiedenis betreft van Europa, worden wij gerustgesteld met de dooddoener 'dat iedere moderne christen of jood van enig intellectueel niveau zich doodschaamt voor het bloed dat aan zijn erfenis kleeft'. Voor moderne moslims 'van enig intellectueel niveau' is er geen plaats. De Arkouns, Aboe Zayds, An-Naims, Riffat Hassans, Talbi's, Zakariya's, Rana Kabbani's, Fatima Mernissi's, Amina Waduds, Ramadans, Meddebs', al-Jabri's, Laroui's, enzovoort. Maar ook de ontelbare, 'gewone' moslims en moslima's, die zich dagelijks actief inzetten voor ontwikkeling en emancipatie binnen onze pluralistische samenleving, zij mogen het allemaal vergeten. Zij zitten vast aan een 'versteende' religie. Maar dat is niet alles, wat de moderne islam betreft: de 'sedert duizend jaar versteende islam' werd, o paradox!, in de 20ste eeuw 'diepgaand geconditioneerd door het nazisme (en fascisme)'.Via Al Qaeda is de conclusie dan snel getrokken: alle moslims, vandaag, zijn op z'n minst 'verkapte' terroristen, met 'het islamitisch recht op… vrouwenonderdrukking nog als de mildste vorm van terrorisme'.

Wat die invloed van het nazisme betreft: het is een bekend feit dat bijvoorbeeld de grootmoefti van Jerusalem, Haj Amin al-Husseini, een fervent antisemiet was en de steun van de nazi's zocht (hij ontmoette Hitler in Berlijn, eind 1941; richtte een SS Moslim Divisie op die in Bosnië joden en partisanen uitmoordde, enz.). Volledigheidshalve echter dient aan dit plaatje toegevoegd dat ook zionistische terreurorganisaties toen nauwe contacten onderhielden met de nazi's: in Palestina zelf (Adolf Eichmann, in 1937) en in Berlijn. En misschien mag hier herinnerd worden aan de bijzondere methodes die zulke milities hanteerden (de Haganah, de Eenheid 101 van Sharon, e.a.) ten einde Palestina 'Arabiervrij' te maken?

Wat nochtans het meeste stoort, is het gemak waarmee beide heren omspringen met de Europese geschiedenis. Kruistochten! Inquisitie!, het worden kreten van iemand ter linkerzijde. Ze zijn 'zeer te betreuren' en we 'schamen ons dood'. Punt aan de lijn. Wat géén vermelding krijgt, is de judeocide: deze voor elke normale mens onvoorstelbaar gruwelijke uitmoording van 6 miljoen Europeanen - kinderen, vrouwen, mannen en ouderlingen - omwille van hun joods-zijn. Die ongeziene misdaad tegen de mensheid kwam er na de Verlichting en na de creatie van de lekenstaat. En neen, zij was niet zaak van Duitsers alleen: héél Europa was doordrongen van antisemitisme (zoals nu van anti-moslimisme) en de Endlösung vond in alle landen haar trawanten, ook in België.

Niet 'de islam' heeft haar op zijn geweten, wél 'christelijk Europa', als absoluut 'hoogtepunt' van 2000 jaar pogroms en jodenvervolging. Onze schrijvers bezondigen zich hier aan méér dan retoriek: door de aandacht te verplaatsen naar enkele islamistische bewegingen in het Midden-Oosten en tegelijk zedig te zwijgen over de eigen judeocide, wordt het perspectief volledig verdraaid: de schuldenlast wordt verlegd naar de moslims, als ging het om een zoveelste 'logische consequentie van de versteende godsdienst die islam heet'. Deze heren waren beter aan hun cafétoog gebleven.

Een opiniestuk van Professor Herman De Ley verschenen in de Standaard van vandaag

Overdag is hij Bart en ‘s avonds Brahim

Vandaag lees ik in De Standaard een grievend en ontmoedigend verhaal van Brahim die al vijf jaar met twee identiteiten leeft omdat hij anders geen werk vond. Overdag is hij Bart en ‘s avonds Brahim. In februari verhuis ik terug naar België. Hiervoor heb ik ontslag moeten nemen in Bahrein en zal ik straks een degelijke baan moeten vinden in België. Tot nu toe heb ik mij daar zeer weinig zorgen over gemaakt. Ik heb godzijdank nooit een dag zonder werk gezeten maar dit verhaal doet mij toch even nadenken.

Bedrijven nodigen nog altijd sneller een autochtone sollicitant uit voor een gesprek dan iemand van allochtone afkomst (lees met een vreemde naam), volgens een steekproef van Animo, de jongerenpartij van SP.A. Is deze stelling juist? Ik weet het niet. Hoe weet je wat de reden is dat een bedrijf je niet uitnodigt? Het zal in ieder geval een interessante praktijkervaring worden.

Vijftig bedrijven kregen twee identieke sollicitatiebrieven. Het enige verschil was de naam: onder de ene brief stond een allochtone naam, onder de andere een autochtone. De autochtone sollicitanten werden in 60 procent van de gevallen uitgenodigd, de allochtone in 25 procent van de gevallen.

Brahim bevestigt in De Standaard dat een moslimnaam niet meteen een troef is op de arbeidsmarkt. De Marokkaanse Belg leeft al vijf jaar met twee identiteiten. Om aan de vooroordelen te ontsnappen, paste hij zijn naam aan. Op het werk is hij Bart, thuis en bij familie, gewoon Brahim.

Brahim werkt in de IT-sector als freelancer en begeleidt grote projecten voor multinationals. Als freelancer moet hij veel solliciteren en toen het in 2002 minder goed ging in de sector, heeft hij zijn naam op zijn curriculum vitae in Bart veranderd. Werk vinden ging sindsdien veel makkelijker. Een multinational die hem een half jaar eerder nog geweigerd had, nam hem onmiddellijk aan.

Een andere getuigenis in dezelfde krant is die van Ali Eulaers, een volbloed Vlaming die al bijna veertig jaar met dezelfde moslimnaam rondloopt. Hij kreeg de naam simpelweg omdat zijn moeder die mooi vond. 'Het hele multiculturele vraagstuk moest toen in Vlaanderen nog uitgevonden worden. Mijn moeder heeft me ondertussen al een paar keer bijna 'vergiffenis' gevraagd. Door mijn naam Ali zit ik virtueel soms in dat andere kamp in onze samenleving, en dat heeft me zeer bewust gemaakt van hoe diep de kloof is. Het sterkst heb ik het gevoeld toen ik ging solliciteren. Ik ben van opleiding handelsingenieur. Na mijn studies heb ik meer dan een jaar intensief gesolliciteerd.’, aldus Ali.

Heeft dit te maken met racisme of eerder met hardnekkige vooroordelen? Een exotische naam dragen in Vlaanderen is in ieder geval geen lachertje. Het begint al in de kleuterklas. Elk kind met een exotische naam of kleurtje zal helaas vroeg of laat met racisme of vooroordelen worden geconfronteerd. ‘k Heb genoeg herinneringen die door de intense emotionele lading voorgoed in het geheugen zijn gegrift.

Naast een uit India geadopteerd Vlaams kind was ik de enige leerling met een exotische naam in het vijfde jaar van het lager onderwijs. Ik zie het nog voor mij gebeuren. De leerkracht die mij na het verbeteren van een grote toets Nederlands, mij naar voren vraagt. ‘Kijk goed naar hem’, sprak hij de leerlingen aan terwijl hij zijn handen op mijn schouders plaatste. ‘Hij komt verdorie uit ‘Chakamaka’ en haalt veel betere cijfers op het vak Nederlands dan de meesten onder u. ‘Jullie zouden als echte Vlamingen jullie moeten schamen.’ Het voordeel van deze ervaringen, is dat ze je helpen om scherp te blijven.

Is het dan verbeterd vele jaren later? Misschien zijn de mensen wat bewuster geworden voor racisme en vooroordelen. Het is misschien ietwat subtieler geworden maar het is zeker niet verdwenen. Twee jaar geleden was mijn vijfjarige zoontje een rollenspel aan het spelen met zijn jongere broertje. ‘Nee, nee ik speel niet met Makaken!’, hoorde ik hem tegen zijn broertje vertellen. ‘Van Charlotte’ (een medekleuter in hun klasje), antwoordde hij op mijn vraag waar hij het vandaan haalde. Het was een schok om vast te stellen dat onze kinderen na drie generaties, ondanks dat hun moedertaal het zuiverste soort Nederlands is, nog steeds met dergelijk onversneden, primitief racisme moeten geconfronteerd worden. Het enige wat de ouders kunnen doen is de kinderen helpen om zelfbewust en zelfzeker racisme op een rationele manier te leren confronteren. Ouders moeten niet alleen hun kinderen tegen racisme bewapenen maar hen ook leren omgaan met diversiteit. Een ouder die zijn kind meegeeft om niet met een “vreemd kind” te spelen is niet alleen een grote idioot maar ook een verkrampte bange wezel die dringend een cursus maatschappelijke leer moet volgen.

Een andere naam kiezen om geaccepteerd te worden is geen oplossing. Het tast de waardigheid van een mens aan en draagt niet positief bij tot de ontwikkeling van een gezonde persoonlijkheid. Je kan de richting van de wind niet veranderen, wel de stand van je zeilen.

Tot zover mijn laatste schrijfsels uit Bahrein.

VB haalt slag thuis in Lier

Het racistische Belang lijkt vastbesloten om in alle Vlaamse steden een domino-effect teweeg te brengen. Dankzij de steun van Open VLD, CD&V/N-VA en LDD is het succes van het Belang verzekerd. Maar laten wij eerlijk zijn. Was het niet de SP.A in Antwerpen die er mee begonnen is? Patrick Janssens heeft in het verleden de voorzet gegeven voor het verbod op hoofddoeken. Vlaams Belang hoefde alleen maar te koppen. Geef ze maar eens ongelijk!

‘Hoelang gaan wij ons eigenlijk nog laten beledigen!’

‘Hoelang gaan wij ons eigenlijk nog laten beledigen!’ aldus een lezer van Het Laatste Nieuws online die op het artikel “Drie biggetjes niet in Britse scholen want beledigend voor moslims” reageert.

Wat is er toch mis met die moslims die keer op keer een enorm aantal lezers van HLN steeds in het harnas jagen? Zien zij dan niet in dat zij deze brave mensen nodeloos irriteren?

Waarover gaat het artikel in HLN dan? Volgens de Britse semi-overheidsinstelling Becta is de tekenfilm 'De wolf en de drie kleine biggetjes' mogelijk beledigend voor moslims. De instelling pleit voor een verbod op de cartoon.

Moslims bekritiseren de uitspraak echter en zeggen er geen enkel probleem mee te hebben als de animatie over de drie biggetjes op openbare scholen wordt vertoond.
Tahir Alam, directeur van een Britse moslimschool, zegt: "We voelen ons er helemaal niet door beledigd." Becta hoeft dus de tekenfilm waar mijn twee kleine rakkertjes zot op zijn, helemaal niet te verbieden.

Neen, neen zeggen de onafhankelijke 'rechters' van Becta, die hoofdzakelijk uit leraren bestaat: ‘De nieuwe, digitale versie van de sprookjesklassieker zit eraan te komen voor gebruik in scholen. En die zou een stroom van verontwaardiging kunnen opwekken in de moslimcultuur vanwege het gebruik van varkens’.

Islam is een thema dat wel meer HLN -lezers beroert. Meer dan 160 reacties voor dit artikel. Alleen al het woord islam in een artikel, zonder verder het verloop of de clou te lezen, brengt menig lezer van deze online krant in een extase van gevloek, getier en haattirades: ‘Wat denken die moslims wel? Het zijn gewoonweg achterlopende (zo'n 500 jaar) goedbedoelende mensen, maar niet klaar om in onze cultuur opgenomen, laat staan aanvaardt te worden’, ‘Gooi die moslims buiten en het probleem is opgelost, onze maatschappij zal er wel bij varen, dan is er terug vrede in Europa’, ‘En zo worden we stilletjes aan overgenomen door de Islam.’, ‘Dat ze dan terug in hun eigen hol kruipen tv en kranten verbannen en terug gelijk in de middeleeuwen gaan wonen’, ‘Zouden de moslims ni beter ineens den boel overnemen, want dat zijn ze toch systematisch aan het doen’, ‘En wat zouden wij ginder bij hen te zeggen hebben moesten we er wonen, juist niks! Of je vliegt daar direkt achter de tralies of ze stenigen je enz..en dan ben je rasist’

Elke zich respecterende lezer van het HLN weet dat de islam Europa ooit zal vernietigen. En dat de niet-moslims vroeg of laat zullen moeten uitwijken. Johan Peeters uit Mechelen legt dan ook meteen de vinger op de wonde: ‘Doe zo verder met steeds hun zin te geven!!!! Ik weet één ding zeker: als ik ooit terminaal wordt , zal ik de eerste Europese martelaar worden !!!!’ (Heb de taalfouten niet gecorrigeerd)

Je zou haast zeggen dat deze lezers racisten zijn. Eén ding hebben zij alvast gemeen: kennis van het Nederlands dat amper het niveau van de kleuterklas overstijgt.

Luc Van der Kelen, proficiat. Je hebt de website van een van de populairste kranten van het land opengesteld voor gore, vulgaire, extreemrechtse vuilspuiterij.

Er stond maar één reactie van ietwat niveau: ‘Heeft er iemand eigenlijk het artikel wel gelezen?’