07 december 2007

De traditionele heisa rond het offerfeest

De kerstman is elk jaar wat te vroeg in Bahrein. In de twee Nando's, een lekker Zuid-Afrikaanse restaurantketen, die de stad Manama rijk is, lopen al de bedienden rond in een kerstpak en muts. Overal in de winkelcentra zijn de kerstbomen en de kerststalletjes al geplaatst. De overgrote meerderheid van de handelszaken in de golfregio grijpt alle religieuze aangelegenheid aan, om er commercieel voordeel uit te halen. Of het nu Kerstmis is of Ramadan, dat maakt hier allemaal niets uit. Iedereen doet mee, als het maar geld in het laatje brengt. Kalkoenen worden hier met tonnen ingevoerd. Zowat elke feestgelegenheid die zijn oorsprong in de Joods-christelijke traditie heeft, komt hier uitgebreid aan bod.

De overgrote meerderheid van de bevolking is dan ook vreemdeling en niet-moslim. De voertaal is meestal het Engels. Wie naar de regio reist om Arabisch te leren is eraan voor de moeite. In de Gulf Daily News, een Bahreini lokaal dagblad las ik tot mijn verbazing een nieuwsbrief van een westerling die het schandalig vond dat sommige rechters en politieagenten geen Engels spreken. Slik. Mijn verzuurde, ver-ikte ik begrijpt niet dat dit allemaal kan. En dan nog in een, volgens onze normen, totaal ondemocratisch land.

Bij ons in Vlaanderen maakt minister Keulen zich al druk om het jaarlijkse offerfeest. Een deel van zijn achterban vindt het niet kunnen dat moslims het offerfeest in België in alle vrijheid kunnen vieren, dus moet Keulen via de pers goed en duidelijk een fatwa uitvaardigen. Gemakkelijk scoren op een zwakke groep, heet dat. Voor iedereen die het horen wil: ‘Moslims moeten offers vervangen door giften’. Daarmee is de aftrap weer gegeven. Reactie en tegenreactie, de ene wat dommer dan de andere. De ‘vrije meningsuiting’ op de verschillende Vlaamse fora op het internet floreert. Vulgaire, gore, extreemrechtse vuilspuiterij wordt niet geschuwd. Zo schrijft iemand als reactie op de oproep van Keulen: “Ben eens benieuwd of er met het offerfeest autochtonen gaan zijn die hier en daar wat van die Noord Afrikaanse apen gaan overhoop steken, zoals zij zich 'tolerant' gedragen hebben bij onze sinterklaasviering... We moeten ons toch aan hen aanpassen niet?”

Mehmet Sadik Karanfil, lid van de Moslimexecutieve, vindt de oproep van Keulen betreurenswaardig en simplistisch: "De minister heeft het fout wanneer hij stelt dat een offer zomaar vervangen kan worden door een gift aan een goed doel. Een offergift is een soort volmacht. Je slacht zelf geen schaap, maar geeft geld aan minderbedeelde moslims zodat ze zelf een schaap kunnen slachten, en zo hebben ze die dag ook te eten."

Karanfil vind het ook niet correct dat de minister twee weken voor het Offerfeest, zonder overleg, met het voorstel op de proppen komt.

Ali Salmi, Spirit schepen in Mechelen, betreurt de oproep van Keulen: "Tijdens het Offerfeest eren moslims de liefde van de profeet Abraham voor God, die dat zelf toonde door een schaap te offeren. Die traditie zomaar stopzetten en geld laten storten doet, hoe nobel het idee ook is, afbreuk aan het feest. Laten we theologische kwesties overlaten aan hen die daarvoor bevoegd zijn. Wij politici moeten een kader scheppen, maar verder hebben wij ons niet te mengen in de inhoud van religieuze feesten. De minister zou christenen toch ook niet vragen om goede doelen te ondersteunen in plaats van een kerstboom te kopen?"

Salmi benadrukt ook dat het Offerfeest nu al sterk gereglementeerd is. "In islamitische landen slachten ze het schaap thuis, hier krijgen we bij wijze van spreken een stuk vlees. De traditie is dus al sterk gereduceerd. Zolang ze de wet niet overtreden, moeten moslims de vrijheid krijgen om het feest op hun manier te beleven."

Minister Keulen noemt die reactie op zijn beurt 'verkrampt': "Ik moei mij niet met de inhoud, ik promoot enkel een alternatief dat meer past bij de tijdgeest. Aangezien wij grote inspanningen doen om slachtplaatsen te voorzien, vind ik dat ik het recht heb om mijn voorkeur uit te spreken. De moslimgemeenschap zou hiermee een positief signaal kunnen geven aan onze gemeenschap, die sterk begaan is met dierenwelzijn."

Update 8/12:

Walter Pauli in De Morgen over Keulen zijn oproep: Kwezel

(Bron cartoon: GVA)
(Bron cartoon: De Morgen)

5 comments:

Samira zei

Ik ben eens benieuwd hoeveel van "onze gemeenschap die sterk begaan is met dierenwelzijn" afstand doet op de eindejaarsfeesten van foie gras.

De man van Turnhout zei

een mooi punt, maar uiteraard heeft foi gras niets te maken met geloof, maar inderdaad touche :)

Toch nog 1 puntje, foi de gras word ook niet thuis "geofferd" !
En voor we het debat beginnen , ja ik weet het andere dieren worden ook gedood voor hun voedsel, ik vind echter dat het niet kan dat iedereen een beest thuis slacht, let op ! dit telt ook voor mensen die hun eigen kippen, varkens en konijnen slachten !! Ik vind het een mooi toegeving dat nu de meeste (hoop ik) schapen en lammen al worden geslacht in een beenhouwer door officiele slachters met juiste uitrusting. Laten we in vredesnaam het ritueel dan toch zo pijnloos houden voor het schaap. oke ?

Mo zei

beste man van turnhout

ik denk dat er weinig moslims zijn die het met u oneens zullen zijn wat de thuisslachtingen betreft. Het gaat hier dan ook niet over de vraag of de moslims al dan niet thuis mogen slachten maar over het feit dat Keulen scrupleus de moslims vraagt om een andere invulling te geven aan hun overtuiging. Hoe nobel zijn oproep ook mogen klinken, het blijft een doortrapte, lage manier om te scoren op de islamofobe gevoelens bij een deel van de bevolking. Samira heeft dan ook een punt door te suggereren dat voor velen blijkbaar dierenleed enkel leed is wanneer moslims in betrokken zijn. VREDE

Man van turnhout zei

Mo,
Bedankt voor je schrijven, ik ben ivm keulen ,het volledig eens met u.

be happy
be peacefull
be liberated,

mo zei

een artikel uit het Marokkaanse weekblad Tel-Quel:

Aïd El Kébir. Le mouton de la discorde


Quand l’Aïd El Kébir doit-il être fêté au Maroc ? Cette question a taraudé les Marocains, cette semaine, poussant beaucoup d’entre eux à douter de la date officielle retenue par le ministère des Affaires islamiques : en l’occurrence, le vendredi 21 décembre. Et pour cause, l’Arabie Saoudite, à l’instar d’autres pays arabes, a fêté le sacrifice mercredi, soit deux jours avant le Maroc. “Le Machreq décrète les fêtes en se basant simplement sur le premier croissant de lune, alors que le Maroc attend que celle-ci soit entièrement pleine et observable à l’œil
nu”, nous explique un membre du Conseil supérieur des oulémas. Ces deux systèmes différents aboutissent parfois à des décalages de plus d’un jour : “Il n’y a donc pas de quoi s’inquiéter”, poursuit notre alem. Certains courants intégristes, arrimés à l’Arabie Saoudite, en ont cependant profité pour alimenter la discorde. À tel point que le ministère des Affaires islamiques a dû se fendre d’une déclaration, cette semaine, soulignant que ce n’est pas la première fois qu’un tel décalage (de deux jours) se produit. Bon gré mal gré, l’Aïd El Kébir a finalement été fêté vendredi au Maroc. Confrontée au même désaccord sur les dates, la communauté marocaine de Belgique a coupé la poire en deux en décrétant deux jours de fête : les 19 et 20 décembre. Les autorités belges ont même fait circuler une fatwa, émise il y a quelques années, selon laquelle les dons aux pauvres et aux ONG peuvent être des alternatives au sacrifice du mouton. Juste pour des questions d’hygiène, loin des querelles de calendrier…